Reklam
Serap Üstün

Serap Üstün


Yağmur

03 Şubat 2021 - 14:11


Bülent Ortaçgil’den, benim gönlümde yeri her zaman ayrı olan bir şarkı usul usul çalıyor şimdi fonda… İzmir yağmura teslim. Kahve kokusu toprağınkine karışıyor bahçemde.
“Bugün yağmur bir kadın saçıdır
Yeryüzüne dökülen
Upuzun, ince ince,
Karanlık kokulu”
Kendisiyle bir uzun yol feribotundaki yolculuğumuzu hatırlıyorum. Şapkası, gözlükleri, bir de çaylar ve yanık tostlar kalmış aklımda. Sesi hayalimde sesime karışıyor. Köpükler üzerinden şehirleri aşıyor. Sanki her şey, her yer, herkes güçlü bir illüzyondan ibaret. Fazlasıyla gerçek ama aynı anda bir o kadar da inanılmaz.   
“Sen ki aşkta aldatıldın
Yüreğin taş parçası”
Öyle veya böyle hiçbir şekilde aldatılmış hissetmeyenler de olacaktır elbet. Aldatılanların içi benim gibi cız ederken… Nefes alınamayan evler, karşı tarafa her nasılsa ulaştıramadığımız sözcükler, mutluluk peşinde yitirilen akıllar.
 ‘Deliliğe Övgü’de, “Dünyada her şey o kadar karanlık ve değişkendir ki hiçbir şeyi kesin olarak bilmek mümkün değildir ya da bir şey bilmek mümkün olsa bile bu, hemen hemen her zaman hayatta mutlu olmak pahasına elde edilir” cümlesinin altını çiziyorum. ‘Oysa en mutlu olanlar doğal akışta kalanlardır’ diye ekliyor Erasmus ve aklın özgürlüğünü savunuyor.
“Dinle yağmuru dinle
Teselli bul türküsünden…”
Teselli buluyorum.
“Her şey olur
Her şey büyür
Her şey geçer
Hayat kalır.”
Kızıma adını veren şarkı bitiyor. Yazının başında ve sonunda artık aynı insan olmamanın hafifliğini duyumsuyorum. Hepimizin iç hesaplaşmaları en zor olanlar. Adı üzerinde, dıştakiler dışarıda. Ne zaman ki bu iki tarafa kalın bir çizgi çekilebiliyor, işte o zaman hayat kalıyor. Doya doya yaşanacak an parçaları. Gündemdeki sıkıntılarımız bizi bu noktada özgürlüğümüzü sorgulamaya itiyor. Peki buna bile ne kadar iznimiz var? Kızımın da ülkemin tüm aydınlık gençleriyle birlikte yüzü gülsün diye geçiriyorum içimden. Yukarı bakıyorum. Yağmur hızlanıyor.