Bediz Saka

Bediz Saka


Öldürmeyen acı güçlendirir

08 Eylül 2021 - 12:24

Canını acıtır ya bazen en sevdiklerin, ama bilerek ama bilmeyerek. Kalbine ok saplanmış da o ok içerde hareket ederken etrafındaki dokular parçalanıyormuşçasına acı hissedersin ya kimi zaman. Hayata lanet okuyup, kendine öfkelendiğin anlar vardır ya seni yaşamaya pişman eden. Keşke öyle yapmasaydım ya da keşke şöyle davransaydım dediğin anlar vardır ya zaman zaman.
Neden böyle hissedersin biliyor musun?
Hayattan alman gereken dersleri almadığının göstergesidir bu duygular. Bilirsin yapman gerekeni ama yapamazsın belki de. Duygular ağır basar, gördüğünü görmemek, duyduğunu duymamak, anladığını anlamamak istersin.  Her şey senin gördüğün gibidir ama sen farklı anlamlar yüklemeyi tercih edersin. Korkarsın çünkü kendinle yüzleşmekten. “Öyle değildir, bana öyle gelmedi”lerin havada uçuştuğu anlardır böyle zamanlar.
Sonra bir bakarsın, ne kadar kaçsan da kendinden, Evren’den mesajlar farklı farklı gelmeye devam eder hiç durmamacasına. Her seferinde şiddet arttırılarak, içerdeki ok daha fazla hareket etmeye başlar, daha çok dokuya zarar verir, iç bedenindeki kanın sıcaklığını hissetmeye başlarsın eninde sonunda. Ve işte ne kadar kanarsa için orda bir aydınlanma yaşarsın. Dur diyebilecek gücü bulursun kendinde. Kanadıkça güçlenir, acıdıkça olgunlaşmaya başlarsın. Korkmadan yüzleşebilirsin tam da bu aşamada. Canını acıtan her duyguyla, sana yaşatılan her acıyla.
Hayatındaki kırılma anları işte bu dip noktadan sonra başlar çoğu zaman. Ne kadar acırsa canın o kadar güçlenirsin ruhen. Tek yapman gereken acıyı doyasıya yaşamak ve ardından görmen gerekenleri görmeye başlamaktır. Gördüklerine aklındaki anlamları değil gördüğünün anlamını yüklemektir ve ardından değişim kaçınılmazdır.  Değişmezsen daha ağır acılar yaşayacağın da kaçınılmazdır. Taaa ki anlayana kadar, taaa ki sen değişene kadar, taaa ki sen dur diyene kadar.
Hayatı okumaya başlarsan gittikçe kolaylaşır yaşamın ama anlamamakta direnç gösterirsen ızdıraba dönüşür tüm yaşayacakların.
Görelim o zaman hep birlikte önce ben sonra siz, hayatın bize öğretmek istediklerini…